مادر

آنچه ما را بِه ما می رساند بكارت بود
اين نشانه‌ی بی نشان مادران
سينه به سينه به ما رسيد
امروز لذتی نبرديم
بی نشانه، نشانه‌دار مانديم
نشانه‌دارها
در اوج می‌رقصند
و ما
هنوز هم به اخم پدر
با سبيل‌هايمان
بيل می زنيم معصوميت از دست رفته‌مان را
عذرش را می‌خواهم
نمی خواهم نقابِ حالايش را

 

شماره ثبت: 14031122-01

ثبت در موسسه فرهنگی هنری فصل سپید زمستان.